کربوکسی تراپی چیست؟ و چه کاربردی دارد؟

خلاصه مطالب در زمینه کربوکسی تراپی

» کربوکسی تراپی چیست؟

» کربوکسی تراپی برای چه نواحی مناسب است؟

» کاربردهای کربوکسی تراپی

» روش کربوکسی چگونه انجام می شود؟

کربوکسی تراپی

کربوکسی تراپی چیست؟

استفاده از گاز کربن دی اکسید پزشکی برای درمان مشکلات پوستی و جوانسازی صورت با نام کربوکسی تراپی شناخته می شود. کربوکسی تراپی یک روش تایید شده در سازمان غذا و دارو امریکا می باشد. این روش درمانی یک سابقه طولانی مدت دارد و سالیان درازی به کار گرفته می شود.

طبق مشاهدات محققان مشخص شد که شنا در استخرهایی که گاز کربن دی اکسید زیادی دارد باعث تسریع بهبود زخم ها و رفع دیگر مشکلات پوستی می گردد. کربن دی اکسید گازی است که باید از بدن دفع شود هنگامی که این گاز وارد بدن شود فعالیت گلبول های قرمز برای دفع آن بیشتر می شود. در نتیجه خون رسانی به سلول ها افزایش می یابد.

کربوکسی تراپی برای چه نواحی مناسب است؟

کربوکسی تراپی برای نواحی مختلف صورت و بدن مانند پلک، زیرچشم، گردن، شکم، بازو، ران و باسن قابل استفاده است.

کاربردهای کربوکسی تراپی

از کاربردهای آن می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • بهبود سلولیت ها و ترک های پوستی
  • رفع سیاهی و گودی زیرچشم
  • بهبود خاصیت ارتجاعی پوست
  • کمک به ترمیم بافت پوست
  • افزایش کلاژن سازی
  • کاهش شل شدن و افتادگی پوست
  • درمان دردهای مفصلی
  • بهبود جریان خون در ناحیه مورد نظر

روش کربوکسی تراپی چگونه انجام می شود؟

در این تکنیک پزشک، با سوزن های ریز تزریقی گاز دی اکسید کربن را به زیر پوست انتقال می دهد.

هر جلسه درمانی معمولا بین 20 تا 30 دقیقه زمان می برد. بهتر است تا 24 ساعت بعد از تزریق حمام نکنید. دی اکسید کربن جریان خون را در ناحیه انتقال داده شده افزایش می دهد و به هنگام برخورد با سلول های چربی باعث تخریب و از بین رفتن آن ها می شود به همین علت در کاهش سلولیت تاثیرگذار است. برای کسانی که می خواهند از روشی غیرتهاجمی برای کاهش چربی و سلولیت ها استفاده کنند بسیار مناسب است. معمولا دوره درمانی 7 تا 10 جلسه و هفته ای یک بار طول می کشد. این روش عوارض جانبی طولانی مدت ندارد. کبودی بعد از تزریق بعد از یک هفته از بین می رود.

با توجه به بخشی از صورت یا بدن که تحت درمان قرار می گیرد روش انجام کار متفاوت است. اما روش کلی کار به این صورت است که مخزن گاز دی اکسید کربن توسط لول های پلاستیکی به یک تنظیم کننده جریان متصل می باشد. پزشک می تواند میزان فشار گاز خروجی را انتخاب کند. دی اکسید کربن از طریق لوله های استریلی که یک فیلتر در انتهای آن قرار دارد جریان می یابد. فیلتر ناخالصی های گاز را قبل از انتقال به بدن از بین می برد. این روش تقریبا بدون درد است. اما افراد می توانند قبل از انجام کار از پماد بی حسی استفاده کنند.

موارد منع مصرف:

  • ابتلا به عفونت در ناحیه تحت درمان
  • در دوران بارداری
  • بیماران قلبی- عروقی و هموفیلی
  • مبتلایان به دیابت کنترل نشده
Share:

ارسال یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *